خيز تا خرقهء صوفی به خرابات بريم
شطح و طامات به بازار خرافات بريم
شرممان باد ز پشمينهء آلودهء خويش
گر بدين فضل و هنر نام کرامات بريم.


ساقی بيا! که شد قدح لاله پـُر ز می
طامات تا به چند و خرافات تا به کی؟
مسند به باغ بر، که به خدمت، چو بندگان،
استاده است سرو و، کمر بسته است نی


صوفی گلی بچين و مرقع به خار بخش
وين زهد خشک را به می خوشگوار بخش
طامات و شطح در ره آهنگ چنگ نه
تسبيح و طيلسان به می و ميگسار بخش

                                                                     حافظ