تصویر زن

طنز ایرج میرزا به راستی خواندنی است:

بر سردر کاروانسرايي
تصوير زني به گچ کشيدند

ارباب عمايم اين خبر را
از مخبر صادقي شنيدند

گفتند که واشريعتا خلق
روي زن بي نقاب ديدند

آسيمه سر از درون مسجد
تا سردر آن سرا دويدند

ايمان و امان به سرعت برق
مي رفت که مومنين رسيدند

اين آب آورد آن يکي خاک
يک پيچه ز گل بر او بريدند

ناموس به باد رفته اي را
با يک دو سه مشت گل خريدند

چون شرع نبي ازين خطر جست
رفتند و به خانه آرميد ند

غفلت شده بود و خلق وحشي
چون شير درنده مي جهيدند

بي پيچه زن گشاده رو را
پاچين عفا ف مي دريدند

لبهاي قشنگ خوشگلش را
مانند نبات مي مکيدند

بالجمله تمام مردم شهر
در بحر گناه مي تپيدند

درهاي بهشت بسته مي شد
مردم همه مي جهنّميدند

مي گشت قيامت آشکارا
يکباره به صور مي دميدند

اين است که پيش خالق و خلق
طلاب علوم روسفيدند

با اين علما هنوز مردم
از رونق ملک نااميدند